وبلاگ
روشهای اتصــــال و مونتــــاژ کانکتــــــورهــــــای صنـــــعتی بیندر
مقدمه
یکی از عوامل مهم در عملکرد یک کانکتور صنعتی، نحوه اتصال آن به کابل، سیم، برد الکترونیکی یا تجهیزات صنعتی است.
یک کانکتور ممکن است از نظر تعداد پین، کدینگ، درجه حفاظت و جنس بدنه کاملاً مناسب یک پروژه باشد، اما اگر روش اتصال (Termination) متناسب با فرآیند نصب و شرایط کاری انتخاب نشود، قابلیت اطمینان کل سیستم تحت تأثیر قرار میگیرد.
در محصولات Binder، بسته به خانواده و سری محصول، روشهای مختلفی برای اتصال و مونتاژ وجود دارد؛ از جمله:
نکته:
همه روشهای اتصال در تمام خانوادههای Binder یا تمام مدلهای M12 وجود ندارند. انتخاب نهایی باید بر اساس سری و Part Number مشخص محصول انجام شود.
اتصال پیچی (Screw Connection)
در روش Screw Terminal، هادی کابل داخل ترمینال مخصوص قرار گرفته و توسط پیچ در محل خود محکم میشود.
این روش یکی از روشهای متداول در کانکتورهای قابل مونتاژ در محل است.
اتصال (Crimp)
در روش Crimp، هادی توسط یک ترمینال فلزی مخصوص به کنتاکت متصل میشود.
در این فرآیند، ابزار Crimp نیروی مشخصی را به ترمینال وارد کرده و یک اتصال مکانیکی و الکتریکی ایجاد میکند.
اتصال لحیمی (Solder Connection)
در روش Solder، سیم یا هادی به کنتاکت کانکتور لحیم میشود.
این روش یکی از روشهای قدیمی و شناختهشده اتصال الکتریکی است و همچنان در برخی کاربردهای خاص مورد استفاده قرار میگیرد.
اتصال IDC
IDC = Insulation Displacement Connection
در این روش، اتصال هادی بدون نیاز به لختکردن معمول عایق سیم انجام میشود.
کنتاکت مخصوص، عایق سیم را کنار زده و با هادی داخلی تماس ایجاد میکند.
اتصال THT
THT = Through-Hole Technology
این روش بیشتر مربوط به اتصال کانکتور به PCB است.
پایههای کانکتور از سوراخهای ایجادشده روی برد عبور کرده و به PCB متصل میشوند.
اتصال THR
THR = Through-Hole Reflow
THR ترکیبی از مفهوم اتصال Through-Hole و فرآیند Reflow Soldering است.
در این روش، قطعه دارای پایههایی است که از سوراخ PCB عبور میکنند، اما فرآیند لحیمکاری میتواند در خط تولید Reflow انجام شود.
اتصال SMT
SMT = Surface Mount Technology
در روش SMT، کانکتور مستقیماً روی سطح PCB قرار میگیرد و توسط فرآیند لحیمکاری مناسب به برد متصل میشود.
کانکتورهای Field-Wireable
یکی از ویژگیهای مهم برخی محصولات صنعتی Binder، امکان مونتاژ و سیمبندی در محل نصب است.
Field-Wireable به این معنی است که کاربر میتواند کانکتور را در محل پروژه به کابل موردنظر متصل کند، بدون اینکه الزاماً کابل از پیش مونتاژ شده باشد.
Cordset
Cordset به مجموعهای از کانکتور و کابل گفته میشود که بهصورت آماده و مونتاژشده ارائه میشود.
در این حالت، کاربر نیازی ندارد عملیات سیمبندی کانکتور را در محل انجام دهد.
Field-Wireable or Cordset ؟
این دو راهکار در پروژههای صنعتی بسیار مهم هستند.
نتیجه
اگر انعطافپذیری و مونتاژ در محل اهمیت دارد، Field-Wireable گزینه مناسبی است.
اگر سرعت نصب، کاهش خطای انسانی و تولید صنعتی اهمیت دارد، Cordset معمولاً انتخاب مناسبتری است.
روش اتصال به چه عواملی بستگی دارد؟
1. نوع کاربرد
Signal، Data یا Power
2. محل نصب
کارخانه، ماشینآلات، تابلو یا فضای باز
3. حجم تولید
تولید محدود یا تولید انبوه
4. امکان دسترسی به محل نصب
اگر اتصال باید در محل انجام شود، Field-Wireable اهمیت بیشتری پیدا میکند.
5. نوع کابل
قطر کابل، تعداد رشتهها، سطح مقطع هادی و نوع عایق باید با کانکتور سازگار باشد.
6. شرایط محیطی
رطوبت، گردوغبار، لرزش، مواد شیمیایی و دما باید در نظر گرفته شوند.
مقایسه کلی روشهای اتصال
نکات مهندسی در انتخاب روش اتصال
برای تعمیرات و نصب در محل
Field-Wireable / Screw
معمولاً انعطافپذیری بیشتری ایجاد میکند.
برای تولید انبوه
Crimp / IDC / Cordset
به دلیل سرعت و تکرارپذیری، گزینههای مناسبی هستند.
برای PCB
SMT / THT / THR
بر اساس طراحی برد، استحکام مکانیکی و فرآیند تولید انتخاب میشوند.
برای کاربردهای حساس
در کاربردهایی که قابلیت اطمینان بالا اهمیت دارد، باید علاوه بر روش اتصال، مواردی مانند:
• کیفیت کنتاکت
• آببندی
• Strain Relief
• سطح مقطع کابل
• روش قفل
• شرایط محیطی
نیز بررسی شود.
برای ورود به سایت مرجع بیندر و مشاهده اطلاعات کامل محصولات روی لینک زیر کلیک بفرمایید:
https://www.binder-usa.com/us-en/products/automation-technology-speciality-connectors
برای دانلود فایل pdf این مقاله روی لینک زیر کلیک فرمایید:
